Gepubliceerd door: Frits Niessen Gepubliceerd op: Wednesday 22 September 2010, 09:59

Natuurlijk hebben de Hongaren geen directe of politieke invloed op de Nederlandse Prinsjesdag, maar een oorspronkelijk Hongaarse legereenheid is er wel degelijk bij betrokken.

De huzaren - want daar hebben we het over - vervullen al jarenlang een belangrijke rol in de begeleiding van het staatshoofd bij officiële gelegenheden en vervulden ook een rol als paleiswachten. Vanwege hun grote betrokkenheid bij het Koninklijk huis worden ze ook wel het "hofregiment" genoemd terwijl de rode kleur van hun uniformen hen een bijnaam als "rode huzaren" opleverde. Nu zijn de huzaren ook weer volop in het Nederlandse nieuws, wanneer gesproken wordt over de voorbereidingen en de repetities voor Prinsjesdag.

De huzaren - die als cavaleristen voor het eerst in Hongarije bekend werden - vormen ook in Hongarije de meest gevierde eregarde bij officiële gelegenheden. Over het ontstaan van het korps Huzaren doen verschillende verhalen de ronde en voor een van de aardigste verhalen moeten we op een beetje speelse wijze terug in de Hongaarse geschiedenis.

Eerst had Hongarije te maken met een Turkse overheersing. Dat was geen vrolijke tijd en de manier waarop Hongarije onder de Turken (het tweede Osmaanse Rijk) heeft geleden en er later afscheid van heeft genomen staat schitterend omschreven in - onder andere - het geromantiseerde en zelfs naar het Nederlands vertaalde boek van Géza Gardonyi 'de Sterren van Eger'. Volgens dat boek werden de Turken vanuit het bedreigde Wenen en vanuit de kazematten van de burcht in Eger terug geslagen. (Die kazematten kunt U trouwens bezoeken.) Het terugslaan van de Turken door de Oostenrijkers betekende voor de Hongaren weinig meer, dan dat de plaats van de Turken door de Oostenrijkers werd ingenomen. Dat was nog niet eens zo onmogelijk, omdat na het wegtrekken van van Turken een arm en in belangrijke mate uitgemoord en ontvolkt land overbleef.

Om Hongarije "bruikbaar" te maken moest eerst de bevolking worden aangevuld. Natuurlijk kwam een groot aantal Oostenrijkers naar Hongarije om de topposities in te nemen, maar ook werden Duitsers uit het Schwabengebied (de zogenaamde Donau-Schwaben) geïmporteerd en zelfs Vlamingen en Hollanders waren welkom. Vervolgens richtten de Oostenrijkers in Hongarije een nieuwe rechtsorde op met onder andere een nieuw leger.

De soldaten daarvoor werden onder de arme bevolking geworven door naar de dorpen te gaan en daar feesten te organiseren met muziek, veel drank en lieftallige bereidwillige meisjes. Bekend van deze feesten is nog altijd de muziek, die nu deel uitmaakt van de Hongaarse volksmuziek en vooral populair is bij Hongaarse bruiloften: de "verbunkos", een verhongaarste Duits-Oostenrijkse benaming waarin het doel, het werven, duidelijk herkenbaar is. Wanneer de jonge lieden voldoende dronken waren gevoerd en moe waren van het dansen, werden de goed voorbereidde contracten opgemaakt en hoefden de jongelingen hun inlijving alleen nog maar te ondertekenen. Alleen..., niet voor alle nieuwe soldaten waren paarden beschikbaar. Feitelijk was er voor iedere 20 soldaten maar één paard beschikbaar. De soldaten werden daarvoor in lijn opgesteld en in het Hongaars afgeteld: egy (1), kettő (2), három (3), négy (4), öt (5), hat (6), hét (7), nyolc (8) kilenc (9), tíz (10), tizenegy (11), tizenkettő (12) ... HUSZ ÁR (jij bent de twintigste).

Waaruit volgt dat de wereldberoemde Hongaarse Huzaren - als model voor wereldwijd trotse legereenheden - uit pure armoede is ontstaan!

Tekst: Frits Niessen