Gepubliceerd door: Peter Olsthoorn Gepubliceerd op: Monday 09 August 2010, 10:01

Virtueel zaken doen met lef

Laten we eerlijk zijn: internet domineert de communicatie en we hebben nog moeite om daar de consequenties volledig van te accepteren.

Om toch in het verleden te beginnen: 1995, een tafeltje tijdens de lunch van een eenvoudig café in Amsterdam. Tegenover me zit een baas Business Development van PTT Telecom, nu KPN. Op een bierviltje schrijft hij een bedrag dat hij wil betalen als ik kom werken voor Planet Internet; dat wil zeggen voortaan een dagelijkse nieuwsdienst produceren. Dat betekent nagenoeg ophouden met de journalistiek voor het papier en elke morgen vroeg beginnen met het publiceren van het meest actuele nieuws in het Nederlands. Ik moet even slikken, dat wel, maar lang nadenken niet. Immers, ik maak dan zo’n twee jaar gebruik van internet en vindt het een fenomenaal medium.

Het is sensationeel om deel te nemen aan discussies met professoren in de Verenigde Staten, de Wall Street Journal en New York Times via internet te kunnen lezen en contact te kunnen onderhouden met degenen die je ‘in het echt’ hebt ontmoet en vrienden die je niet frequent kunt bezoeken. Maar de baas van die PTT-chef, de algemeen directeur, vond het internet niets hoe ik ook van de voordelen sprak. hoe ik ook van de voordelen sprak. Later heeft hij nog, toen hij inmiddels de baas was van een groot Amerikaans bedrijf, eerlijk gezegd dat ik toch gelijk had. Maar natuurlijk was het een sprong in het diepe, toen in 1995, om de schepen achter je te verbranden en een nieuwe weg in te slaan simpelweg omdat je erin gelooft. Dat heb ik vaker gedaan, ook privé. En heus, het ging ook wel eens mis, want goede bedoelingen, moed en geloof alleen zijn niet genoeg. Pech gehad, opstaan en doorgaan. Innoveren is niets voor spijtoptanten.

Nu schrijf ik een boek over Google, het beste en mooiste internetbedrijf. Daar zit vernieuwing in de genen. Nog maar twaalf jaar geleden zaten de oprichters Larry Page en Sergey Brin met de handen in het haar want ze hadden te weinig geld om de benodigde computers te kopen om hun index van internet te produceren. Toen was Google ineens te koop voor 1,5 miljoen dollar. Yahoo, de concurrent die nu door Google is verslagen, had dat geld er niet voor over. Momenteel is Google ruim 150 miljard dollar waard en onbetaalbaar. Brin en Page gingen hun eigen weg, zonder schroom en zonder angst, want ze geloofden in hun idee. Laat dat een inspiratie en voorbeeld zijn voor degenen die zaken doen tussen Nederland en Hongarije: je kunt je contacten online zozeer verbeteren en verdiepen dat je je daar hard voor moet maken.

Hongarije in Zaken is inmiddels op een eigen domein en op LinkedIn lekker bezig, maar het is nog maar het begin. Echt ‘netwerken’ vereist dat je enorm open bent en steeds nieuwe relaties durft aan te gaan. Het is mooi om te zien dat steeds meer jonge Hongaren dat ontdekken en zich etaleren, bijvoorbeeld via Facebook. Dat Hongaarse softwaremakers en kunstenaars de weg over de grens goed weten te vinden. Want Hongaren hebben vaak schroom. Soms denk ik dat degenen met lef in 1956 het land hebben verlaten want je ziet velen van hen op belangrijke posities en met mooie resultaten van hun werk internationaal boven het maaiveld uitkomen. Zijn de achterblijvers degenen met meer angst?

Die breuk is ruim een halve eeuw geleden, maar nieuwe generaties hebben natuurlijk nog wel van doen met de erfenissen. Maar dat betekent niet dat ze de houding hoeven omarmen van voortdurende reflexen op het verleden, op goed en kwaad langs dunne lijnen en politieke polarisatie die door het verleden wordt gestuurd. (Hoewel, als je weer naar de verkiezingen keek....) Vooruit dus, de wijde wereld in, je weg zoeken. Je hoeft geen vliegticket meer te kopen voor internationale handel, maar durven gaan voor virtueel contact. En je kunt Google Translate, die gebrekkige maar toch geweldige vertaaldienst, goed gebruiken. Mentaal moet je leren omgaan met onzekerheid die soms snel wisselende contacten via internet nu eenmaal met zich  meebrengen. En natuurlijk moet je elkaar ook fysiek blijven ontmoeten om de tekortkomingen van virtuele communicatie aan te vullen.

Heb je iemand eenmaal ontmoet dan kun je meestal weer voor enige tijd vooruit met e-mail, Skype, Twitter, LinkedIn, Facebook en hoe ze ook mogen heten. Echt, er ligt een geweldige wereld voor ons, met alle gevaren van dien ook, maar daar gaat het vandaag even niet over.

Online aanwezigheid van Peter Olsthoorn

• inZaken.eu

• The Next Speaker

• Twitter

• LinkedIn

Deze column is eerder verschenen in Hongarije in Zaken editie 20...