De vele gezichten van duurzaamheid
Hoe duurzaam is de HBN?
"Wie heeft er hier in de zaal op de website van zijn bedrijf iets staan over duurzaamheid?" Drie vingers gingen aarzelend omhoog. "En bij wie betekent het ook echt wat in het dagelijks werk?" Geen vingers. Daar lag dus een schone taak voor de drie sprekers die HBN (Hungarian Business Network) die avond had uitgenodigd om het publiek wat bewuster te maken en wellicht tot actie over te halen als het over Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen (MVO) en Duurzaamheid gaat. Martijn Laar (Berenschot), Jannis Cappon van Roeleveld- Sikkes Architects en Maarten Mortier (More Trees) namen de zaal ieder op hun eigen manier mee in het thema duurzaamheid. Drie verhalen van mensen die daadwerkelijk met MVO te maken hebben in hun werk: een ‘adviseur', een ‘architect' en een ‘bomenplanter'.
Zonder winst geen duurzaamheid "Duurzaamheid is meer dan groen en je moet het alleen doen als je er ook De vele gezichten van duurzaamheid - impressie van een thema-avond van de HBN op 2 oktober in Den Haag - daadwerkelijk winst mee kunt behalen", geeft Laar aan."Als het je bedrijf geen winst oplevert, moet je er niet aan beginnen. Dan is het binnen 2 jaar weer weg: of de persoon die het initiatief nam is vertrokken, of er is een cost-cutting operatie aan de gang en je bent weer bij nul. Je moet kunnen meten en aantonen dat het winst oplevert, of omgekeerd: dat je verlies lijdt als je het niet doet. Je ziet bijvoorbeeld dat duurzaamheid steeds meer een eis wordt van de overheid of van klanten. Als jij je productiewijze of producten niet aanpast en je concurrent wel, verkoop je dus straks niet meer." De avond stond in het teken van de "P"'s: Naast de P van Profit, hield Laar ook een betoog over de P's van People en Planet. People ziet hij als goede werkomstandigheden en diversiteitbeleid, maar ook het nemen van je sociale verantwoordelijkheid als bedrijf voor de omgeving waar je werkt.
De ware aard van de organisatie ten aanzien van duurzaamheid komt volgens hem naar boven als het echt moeilijk wordt. Als de organisatie voor een dilemma staat en toch voor duurzaamheid kiest. Planet gaat over wat je achterlaat en hoe je met je bronnen omgaat. De oplossing zit volgens Laar (zoals een echte consultant betaamt) in de drie R-en: Reductie, Recyclen enRegenereren. En daar kan je volgens Laar zelf verschil in maken. Je kunt bijvoorbeeld zelf besluiten om niet alle documenten die je via de email toegestuurd krijgt uit te printen.
Sociale verantwoordelijkheid versus milieukolonialisme
Mortier nam het stokje van Laar over en voegde nog wat P's toe als Plezier, Passie en Prioriteiten. Met het bedrijf More Trees (zie ook artikel ‘Robinia bomen groeien tot in de hemel' elders in dit blad) speelt hij op een winstgevende manier in op de duurzaamheids behoefte die in de markt aan het ontstaan is. Mortier gooit echter wel een knuppeltje in het hoenderhok: "Het klinkt mooi: sociale verantwoordelijkheid en eisen stellen aan je toeleveranciers, maar waar wordt verantwoordelijkheid nemen milieukolonialisme? Wie zijn wij om de mensen ‘daar' te vertellen hoe ze het moeten doen, met onze Nederlandse Arbo-normen, terwijl ze al jarenlang op hun eigen manier werken? En ze als ze volgens onze normen zouden werken als enige in de hele omgeving met mondkapjes, brillen en gehoorbeschermers in hun ogen behoorlijk voor gek zouden lopen en in hun bewegingsvrijheid werden belemmerd? Moeten wij dan bepalen wat goed voor ze is?" Het oog wil ook wat Met de P van Projecten deed Cappon ook een duit in het ‘P'-zakje. Hij vertelde over de inzending van Roeleveld - Sikkes voor een prestigieuze Hongaarse prijsvraag.
Het bureau is in Hongarije terechtgekomen via een Hongaarse stagiair. Inmiddels hebben ze een filiaal in Budapest, waarin hard aan de weg getimmerd wordt om Hongaarseprojecten binnen te halen. Bijzonder aan Hongarije is dat er veel gewerkt wordt met anonieme prijsvragen. Dat maakt dat je ook als klein, voor hun onbekend bureau, kans hebt om te winnen. Roeleveld- Sikkes heeft een plan bedacht voor de bouw van het nieuwe regeringscentrum bij het station Nyugati in Budapest. Helaas is de prijsvraag uiteindelijk door een ander bureau gewonnen, dat naast de juiste politieke contacten ook aan de wens van zichtbaarheid had voldaan. Als een Hongaarse minister met zijn gasten langs het complex loopt, moeten die aan de buitenkant kunnen zien dat het duurzaam gebouwd is. Daar moeten dus zonnepanelen hangen, ook al bestaan er inmiddels betere technieken om energie te winnen, die echter minder zichtbaar zijn. Tja, typisch Hongaars zou je zeggen: de buitenkant is erg belangrijk. Maar de moderator van de avond, Pieter Rem, wist te vertellen dat er ook in ons nuchtere Nederland projecten bestaan waar de windmolens beneden aan een motortje hebben dat kan bijspringen als er iets te weinig wind staat om ons van duurzame energie te voorzien. Tja, misschien typisch menselijk dus? Hongaars potentieel Volgens Laar is duurzaamheid als thema in Hongarije nog niet zo bekend.
In Nederland krijg je tegenwoordig kritiek als je niet duurzaam bezig bent. Voor Hongarije geldt dat volgens hem niet. Cappon nuanceert dat door aan te geven dat er vanuit de overheid wel steeds meer aandacht voor komt. De ontwikkelingen gaan sneller dan wij denken. Mortier buigt het onbekende om naar een kans: er ligt in Hongarije een enorm potentieel als het om duurzaamheid gaat. Kijk naar de enorme Robinia bossen. Hout dat te vergelijken is met tropisch hardhout, maar dan veel dichterbij alleen, het is nog niet ontdekt. Daarnaast is er ook nog eens een enorm potentieel aan landbouwgrond dat je kunt benutten voor herbebossing om zo CO2-neutraal te werken, prachtig toch? En ik? De heren hebben zich alledrie daadwerkelijk met het thema verbonden. Hun enthousiasme was duidelijk voelbaar in de zaal. Wellicht heeft het mensen aangezet tot nadenken: waar sta ik in dit verhaal? Zouden we de volgende keer meer vingers de lucht in krijgen wanneer de vraag: "Wie heeft er iets over duurzaamheid op zijn website staan en bij wie betekent het ook daadwerkelijk wat in het dagelijks werk" wordt gesteld? Als u dan uw vinger opsteekt, zorg dan in ieder geval dat het winstgevend is en dat u waarmaakt wat u belooft, want, loze beloftes komen in ons huidige e-tijdperk volgens Laar altijd boven tafel. Het zou jammer zijn als de goede intentie zou eindigen met de P van Pijnlijk. Laat het liever de P van Prachtig worden!
Tekst: ©Karin Gabor & Michel Daenen 2007
Eerder gepubliceerd in HongarijeinZaken editie 1o. Bestellen?
Subscribe



reacties
plaats een bericht
u moet ingelogd zijn om te kunnen reageren
Login - Registratie